Ο κατάλληλος άνθρωπος.

Τιμ Σπάισερ, 56 ετών, διευθύνων σύμβουλος της Aegis, αντισυνταγματάρχης ε.α. των Σκοτσέζων Φρουρών, βετεράνος του πολέμου των Μαλβινών—ή Φώκλαντς—, της Βοσνίας και του Πρώτου Πολέμου του Κόλπου, ενεχόμενος στην υπόθεση της δολοφονίας καθολικού ιερέα από άνδρες της μονάδας του ενόσω υπηρετούσε στη Βόρεια Ιρλανδία το 1992, εμπλεγμένος με την ιδιότητα του ιδρυτή και διευθύνοντος συμβούλου της εταιρίας μισθοφόρων Sandline International στην υπόθεση πώλησης όπλων το 1998 στην κυβέρνηση της Σιέρα Λεόνε εν μέσω εμφυλίου, κατά παραβίαση του εμπάργκο όπλων των Ηνωμενων Εθνών, όπως έχει δηλώσει με την υπόρρητη έγκριση των κυβερνήσεων του Λονδίνου και της Ουάσιγκτον.

Είναι ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση: προΐσταται, μετά από συμβόλαιο που ανέθεσε το Πεντάγωνο στην εταιρία του για δεύτερη φορά, της υπηρεσίας επιχειρησιακής “επίβλεψης” των εταιριών μισθοφόρων στο Ιράκ. Με το αζημίωτο, ασφαλώς. Το συγκεκριμένο “έργο” αποτιμάται 475 εκατομμύρια δολάρια, σύμφωνα με ρεπορτάζ του R.J. Hillhouse που δημοσιεύθηκε στο Wired.

Μπορεί ο Σπάισερ να προΐσταται της δεύτερης μεγαλύτερης ξένης δύναμης κατοχής στο Ιράκ μετά από το στρατό των ΗΠΑ, των εταιριών μισθοφόρων, αλλά δεν ελέγχει την αξιοθαύμαστη δράση της Blackwater στο Ιράκ, καθώς αυτή εξαιρείται από τον έλεγχο του Πενταγώνου διότι έχει προσληφθεί από το υπουργείο Εξωτερικών. Ούτε των “συμβασιούχων” της CIA.

Η δράση της Εταιρίας στο Ιράκ και άλλες εμπόλεμες ζώνες χωρίς συνεννόηση με τον αμερικανικό στρατό, είχε πει κάποτε στον Χίλχαους ένας αμερικανός κατάσκοπος, είναι ένα θέμα που προκαλεί γκρίνιες στην αμερικανική πρωτεύουσα “από τότε που ο Χριστός ήταν δεκανέας”. Αλλά οι διενέξεις στο εσωτερικό του συστήματος δεν έχουν καμμία σημασία για τα θύματά του, όσο κι αν περιγράφονται σαν κοσμοϊστορικές από τους ειδήμονες.

Με 130.000 μισθοφόρους στο Ιράκ ήδη στα τέλη του 2007, οι οποίοι δεν υπόκεινται στο εθνικό δικαιικό πλαίσιο βάσει ειδικού νόμου που έχει κυρώσει η ανεξάρτητη, οπωσδήποτε, κυβέρνηση της Βαγδάτης, το ποιος κάνει τι για ποιον, ή το ποιος έχει την ευθύνη για όποια εγκλήματα διαπράττονται, χάνεται μέσα σε δαιδαλώδη νομικά τερτίπια. Αυτός ακριβώς είναι ένας από τους βασικούς λόγους για τη χρησιμοποίησή τους.