Το μαχαίρι, το κόκκαλο κ.λπ.

Το 2007, η “κοινή γνώμη” της Βραζιλίας “συγκλονιζόταν” από την αποκάλυψη ότι ένα νεαρό κορίτσι είχε αφεθεί επί ένα μήνα σε ένα κελλί με 34 συμμορίτες που τη βίαζαν ομαδόν καθημερινά. Η επικεφαλής της αυτοδιοίκησης στην επαρχία Πάρα ―στέλεχος του κυβερνώντος PT του προέδρου Λούλα―, Άνα Χούλια Καρέπα, δήλωνε “σοκαρισμένη κι έξαλλη” με το γεγονός· υποσχόταν την “παραδειγματική τιμωρία” των ενόχων και δήλωνε πως δεν πρέπει να ξανασυμβεί ποτέ κάτι τέτοιο. Άλλα στελέχη της κυβέρνησης, όπως ο υπουργός Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Πάουλο Βανούτσι, παραδέχονταν ότι η κακομεταχείριση των κρατουμένων, ακόμη και τα βασανιστήρια, είχαν γίνει “θεσμός” επί δικτατορίας. Η φυλακή της Αμπετετούμπα κατεδαφίστηκε. Η ανακοίνωση των ποινών όσων ενέχονται στην υπόθεση αναμένεται εντός του μήνα.

Το γεγονός ότι η μικρή ήταν ένα “ανθρώπινο σκουπίδι” που είχε συλληφθεί επανειλημμένως για μικροκλοπές, είχε κάποιας μορφής νοητική υστέρηση κι ήταν ξεγραμμένη από τους δικούς της, διευκόλυνε την πράξη των δραστών. Αλλά η Καρέπα ομολογούσε όταν ξέσπασε το σκάνδαλο ότι η τοποθέτηση γυναικών σε κελιά με βαρυποινίτες ώστε να τις βιάζουν είναι “πρακτική που ακολουθείτο επί αρκετό καιρό”. Και κατά πάσα βεβαιότητα, συνεχίζεται: στις 132 φυλακές της Πάρα, μιας επαρχίας μεγέθους διπλάσιου αυτού της Γαλλίας, σήμερα υπάρχουν μόλις έξι χωριστά κελλιά για γυναίκες, οι οποίες αν συλληφθούν, αντιμετωπίζονται από στελέχη των “σωφρωνιστικών” (που λέει ο λόγος) καταστημάτων σαν κρέας προς πώληση.