Υπόσχεση.

Ο πρόεδρος του Περού Άλαν Γκαρσία “υποσχέθηκε” στους διακεκριμένους ξένους “επενδυτές” με τους οποίους συναντήθηκε προ ημερών πως, όταν αποχωρήσει, θα φροντίσει να μην τον διαδεχθεί κανένας αριστερός—ασχέτως του αν τον θέλουν οι ψηφοφόροι. “Κάθε σέντ σας θα προστατευτεί”, είπε.

“Ανοησίες”.

“Τα παιδιά που το κάνουν δεν είναι δολοφόνοι, όμως διαπράττουν αυτό που κανονικά αποκαλούμε φόνο. Είναι μπλεγμένο. Είναι νέοι που πήγαν στις ειδικές δυνάμεις. Τις Δυνάμεις Δέλτα για τις οποίες ακούτε. Τις ομάδες καταστροφών Seals του ναυτικού. Πολύ ειδικευμένοι. Σε πολλές περιπτώσεις, είναι οι καλύτεροι και οι λαμπρότεροι. Αλήθεια, χωρίς υπερβολές. Πραγματικά θαυμάσια παιδιά που πήγαν να κάνουν το είδος της απαραίτητης δουλειάς που πίστευαν ότι χρειάζεται για την προστασία της Αμερικής. Και βρέθηκαν να βασανίζουν ανθρώπους. . . πριν πέντε χρόνια, ένας μου είπε: ‘πώς θα το έλεγες εάν ανέκρινες κάποιον,τον άφηνες να αιμορραγεί, δεν έφερναν γιατρό και δυο ημέρες μετά πέθαινε; Είναι φόνος; Κι αν βρεθώ ενώπιον επιτροπής έρευνας;’ Αλλά δε θα βρεθούν ενώπιον καμιάς επιτροπής έρευνας”.

Ο Σέιμουρ Χερς μιλάει για τα στελέχη της JSOC—τους ανθρώπους που έκαναν τη βρώμικη δουλειά κι αναφέρονταν μόνο στο γραφείο του αντιπροέδρου Τσένι.  Τι απαντά η πάντοτε ειλικρινής CIA το διαβάσατε ήδη στον τίτλο. Παραμένει άγνωστο αν η ομάδα συνεχίζει την δράση της.

Απέλαση.

Ο Νασίν Μαουρίσιο Ριβέρα πέθανε στο Σαν Μπερναντίνο τον Αύγουστο από ανακοπή, ενώ πήγαινε να δει τ’ αδέλφια του. Η σορός του μεταφέρθηκε στο Ελ Σαλβαδόρ, από όπου καταγόταν, και ετάφη.

Επτά μήνες αργότερα, η ICE ξεκίνησε την διαδικασία απέλασής του.

“Είναι το πιο γελοίο πράγμα που έχω ακούσει ποτέ”, δηλώνει η πρώην σύζυγός του, δικηγόρος της οποίας προσκόμισε ληξιαρχική πράξη θανάτου στις αρχές—εις μάτην.

Νόμος και Τάξη.

Τζέιμι και Γκλάντις Σκοτ

Μια ληστεία, με λάφυρα το αμύθητο ποσό των 11 δολαρίων. Τρεις “ομολογίες” με αντάλλαγμα την παύση των διώξεων. Δυο καταδίκες σε ισόβια. Και μια ανέξοδη, ύστερη παραδοχή του ψεύδους. Που δεν σήμανε την άρση της αδικίας.

You’re either with us, or against us.

Ο Αφγανός δημοσιογράφος Τζαβέντ Άχμαντ, ο οποίος είχε συλληφθεί από τις Αμερικανικές δυνάμεις ως “μαχητής του εχθρού”, εγκλειστεί επί 11 μήνες στην Μπάγκραμ και βασανιστεί ανηλεώς για να “ομολογήσει” εγκλήματα που δεν είχε διαπράξει, πριν απελευθερωθεί τελικά μετά τις κοπιώδεις κι επίμονες προσπάθειες αυτών που αντιλαμβάνονταν το αυτονόητο της αθωότητάς του, “έπεσε νεκρός από πυρά αγνώστων” στην Κανταχάρ. Δεν είχε “σπάσει”· επέμενε ότι θα δοκίμαζε τα πάντα για να δικαιωθεί μετά τα μαρτύρια στα οποία τον υπέβαλαν: “θα συνεχίσω να μάχομαι ως την τελευταία μου ανάσα για τα δικαιώματά μου”. O λεγόμενος “πρόεδρος” της χώρας Χάμιντ Καρζάι έσπευσε να καταδικάσει το φόνο του συνεργάτη της CTV ως “βάρβαρη” ενέργεια των “εχθρών του Αφγανιστάν” (εθισμένος ων στην παρανοϊκή ορολογία των δυνάμεων κατοχής). Τα πράγματα δεν είναι τόσο προφανή. Ωστόσο η έκκληση της CPJ να μην μείνει “αδιαλεύκαντη” η υπόθεση πιθανότατα θα αγνοηθεί.

Αφορισμοί.

Στην ηλικία των 9 ετών, με ύψος 1,33 μ., και βάρος 36 κιλά, η μικρή Βραζιλιάνα που αίφνης έγινε θέμα στον διεθνή Τύπο αυτήν την εβδομάδα κάθε άλλο παρά θα μπορούσε να θεωρηθεί σωματικά ικανή να φέρει στη ζωή τα δίδυμα που κυοφορούσε μετά τους συστηματικούς βιασμούς της από τον 23χρονο πατριό της—ο οποίος την κακοποιούσε από τα 6 της, όπως και την μεγαλύτερη, ανάπηρη αδελφή της. Τρελαμένη από την αγωνία της και το γεγονός ότι δεν είχε αντιληφθεί τι συνέβαινε, η μητέρα της ζήτησε από τους γιατρούς να προχωρήσουν σε έκτρωση καθώς, παρά το γεγονός ότι αυτού του είδους οι επεμβάσεις είναι παράνομες στη Βραζιλία, επιτρέπονται κατ’ εξαίρεση εάν, πρώτον, η κύηση αποτελεί προϊόν σεξουαλικής κακοποίησης και, δεύτερον, θέτει σε κίνδυνο τη ζωή της εγκύου. “Εξ όσων αντιλαμβανόμεθα, το κορίτσι εμπίπτει και στις δύο κατηγορίες”, δήλωσε ο Σέρζιου Καμπράλ, ο γιατρός που έκανε την επέμβαση. Η πανίσχυρη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία στη χώρα, στην οποία δηλώνει πίστη το 75% του πληθυσμού της χώρας, επιχείρησε να εμποδίσει την άμβλωση με το κλασικό επιχείρημα ότι πρόκειται “περί φόνου”, ότι δηλαδή παραβιάζει μια από τις δέκα εντολές, και ούτω καθεξής. Μετά την επέμβαση, κλιμάκωσε την αντίδρασή της:

“Ο Αρχιεπίσκοπος Ζουζέ Καρντόζου Σομπρίνιου στην παράκτια πόλη Ρεσίφε ανακοίνωσε ότι το Βατικανό αφόρισε την οικογένεια του κοριτσιού [. . .]. Η Εκκλησία αφόρισε επίσης τους γιατρούς που έφεραν σε πέρας την επέμβαση. ‘Οι νόμοι του Θεού’, είπε ο αρχιεπίσκοπος, υπαγορεύουν πως η έκτρωση είναι αμαρτία και οι περιπεσόντες σε αυτήν δεν είναι πλέον ευπρόσδεκτοι στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. ‘Αφαίρεσαν τη ζωή ενός αθώου’, δήλωσε ο Σομπρίνιου σε τηλεφωνική συνέντευξή του στο [περιοδικό] Time. ‘Η άμβλωση είναι πολύ πιο σοβαρή από το φόνο ενός ενηλίκου. Ένας ενήλικος μπορεί να είναι αθώος ή όχι, αλλά ένα αγέννητο παιδί είναι αδιαμφισβήτητα αθώο. Η αφαίρεση αυτής της ζωής δεν μπορεί να αγνοηθεί’”.

Δεν επρόκειτο για μια “ακραία” πρωτοβουλία κάποιου μεμονωμένου Αρχιεπισκόπου: το Βατικανό έσπευσε να υπερασπιστεί την απόφαση, με δηλώσεις εκπροσώπου του στην εφημερίδα La Stampa ο οποίος (επιδεικνύοντας καλύτερες ικανότητες στην αριθμητική) τόνισε πως αν και η υπόθεση είναι λυπηρή, “επρόκειτο για δυο αθώα άτομα που είχαν δικαίωμα να ζήσουν και δεν έπρεπε να εξολοθρευτούν”, αναφερόμενος στα βρέφη.

Το πιο αξιοσημείωτο όσον αφορά την απόφαση της τοπικής Εκκλησίας είναι ότι αφόρισαν μεν το κορίτσι και την μητέρα του, αλλά όχι το βιαστή του. Σε μια συζήτηση κάτω από ένα άρθρο για το θέμα κάποιος σχολίασε ειρωνικά πως ίσως το γεγονός αυτό οφείλεται στο ότι εάν αφόριζε τους βιαστές μικρών παιδιών, σύντομα η ιεραρχία της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας θα ξέμενε από ιερείς.

Ο πρόεδρος Λουίς Ινάσιου Λούλα ντα Σίλβα, ο οποίος προ καιρού είχε επιχειρήσει να ανοίξει το θέμα, χαρακτηρίζοντάς το “ζήτημα δημόσιας υγείας” (αφού τουλάχιστον 1 εκατομμύριο γυναίκες αναγκάζονται κάθε χρόνο να παρανομούν, και μια στις τρεις κυήσεις είναι ανεπιθύμητη), αλλά υπαναχωρώντας λόγω πολιτικού κόστους και λέγοντας ότι προσωπικά την αποδοκιμάζει, αναγκάστηκε να παρέμβει, απρόθυμα: “Ως Χριστιανός και Καθολικός λυπούμαι βαθειά για το ότι ένας αρχιεπίσκοπος της Καθολικής Εκκλησίας επιδεικνύει μια τόσο συντηρητική συμπεριφορά. Οι γιατροί έκαναν αυτό που έπρεπε: έσωσαν τη ζωή ενός εννιάχρονου κοριτσιού. Σε αυτήν την περίπτωση, το ιατρικό επάγγελμα είχε μεγαλύτερο δίκιο από την Εκκλησία”, είπε (αγνοώντας την στάση του Βατικανού). Ο υπουργός Υγείας της κυβέρνησής του χαρακτήρισε, σε πιο σκληρό τόνο, “ακραία και απρεπή” τη στάση της Εκκλησίας.

Ίσως αντί να φαντασιώνονται πως θα γίνουν “μεγάλη δύναμη” παγκόσμιας εμβέλειας, οι ιθύνοντες στη Βραζιλία θα έπρεπε να ασχοληθούν με μερικά πιο επείγοντα προβλήματα.

Ένοχοι.

Πόσο αξίζει η ζωή ενός εφήβου;

Πόσο αξίζει η ζωή 5.000 εφήβων;

Για τους δικαστές Μαρκ Σιαβαρέλα και Μάικλ Κάναχαν, η απάντηση προφανώς είναι 2,7 εκατομμύρια δολάρια.

Σε άλλες ειδήσεις, ο πληθυσμός των φυλακών στις Ηνωμένες Πολιτείες μόλις έφθασε τα 7,3 εκατομμύρια ανθρώπων.