In other news. . .

Iran—by Latuff

Στο Ιράν “η κυβερνώσα élite έχει διχαστεί”, σύμφωνα με μια εμβριθή ανάλυση (του προφανούς). Μια λίγο πιο σοβαρή εξέταση της τρέχουσας κρίσης, με έναν ενδιαφέροντα παραλληλισμό, καταλήγει στο συμπέρασμα πως μάλλον οι κινητοποιήσεις θα οδηγήσουν σε περαιτέρω επιδείνωση της κατάστασης για το λαό του Ιράν.

Ζήτω το έθνος, ζήτω ο στρατός, κ.λπ.

Οι ένοπλες δυνάμεις της Ονδούρας “συνέλαβαν”, πριν λίγη ώρα, τον πρόεδρο Μανουέλ Σελάγια, την ημέρα που ο “κεντροαριστερός” πολιτικός κι επιχειρηματίας ο οποίος ασπάστηκε στην πορεία πιο προοδευτικές ιδέες —εξοργίζοντας τους πρώην υποστηρικτές του, και προκαλώντας καχυποψία σε αρκετούς στην αριστερά για τις πραγματικές του προθέσεις— διοργάνωνε δημοψήφισμα στην πάμπτωχη χώρα της κεντρικής Αμερικής με στόχο να αλλάξουν οι πολιτικές δομές. Ο ακριβής λόγος δεν έγινε γνωστός, πάντως κάποια σχέση πρέπει να έχει με το ότι ο μυστακοφόρος “Μελ” έκανε κακές παρέες.

Προσθήκη: ευτυχώς που δικαιώθηκε ο απεσταλμένος του Οργανισμού Ηνωμένων Εχθρών εχμ, Εθνών.

Προσθήκη (2): στα σχόλια δίνουμε συνδέσμους για την παρακολούθηση των εξελίξεων, επιδοθήκαμε σε κάτι σαν liveblogging. Ίσως το εξελίξουμε.

Προσθήκη (3): το παρόν μετατράπηκε σε sticky post, συνεχίζουμε να παρακολουθούμε τις εξελίξεις όσο μπορούμε. Ευχαριστίες στους Μαύρο Πρόβατο και Juan Belmonte για τους συνδέσμους. Επίσης στους Παπούλη, Y, rocean, head charge, νοσφεράτο κι όποιον άλλον έκανε τον κόπο και δεν πήρα είδηση.

Προσθήκη (4): διαβάστε την ανάλυση για τα σενάρια όσον αφορά την εξέλιξη της κρίσης.

Προσθήκη (5): ένα μήνα μετά την ανάρτησή του, το παρόν παύει να είναι μόνιμα στην πρώτη σελίδα. Κλείνω τα σχόλια εδώ (αφήνω ανοικτά trackbacks και pingbacks για όποιον θέλει να αναφερθεί σε ό,τι ειπώθηκε), διότι το ποστ έχει “βαρύνει” πολύ. Η συζήτηση συνεχίζεται στο κομμάτι Bienvenidos a Honduras.

Ευφημισμοί.

“Ενθουσιασμένη” δήλωσε μετά τη συνάντησή της με τον Μπαράκ Ομπάμα —τον οποίο η δόκτωρ χαρακτήρισε “είδωλο” στη χώρα της—, η πρόεδρος της Χιλής Μισέλ Μπατσελέτ, αναφερόμενη στη συναφθείσα διμερή συμφωνία συνεργασίας για την ανάπτυξη εναλλακτικών, ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Η “κεντροαριστερή” πρόεδρος δήλωσε εξ άλλου χαρωπά νωρίτερα πως μετά την διμερή συμφωνία “ελεύθερου εμπορίου”, τα τελευταία πέντε χρόνια,

“το διμερές εμπόριο διπλασιάστηκε στα 19 δις δολάρια το 2008. . . Οι ΗΠΑ είναι ο μεγαλύτερος ξένος επενδυτής στη Χιλή, ενώ οι εξαγωγές της Χιλής προς τις Ηνωμένες Πολιτείες αυξήθηκαν κατά 121% από το 2003”.

Ο Ομπάμα και η Μπατσελέτ απέφυγαν να αναφερθούν καθ’ οιονδήποτε τρόπο στην ιστορία των διμερών σχέσεων, η οποία θα μπορούσε να τινάξει το “καλό” κλίμα της συνάντησής τους στον αέρα.

Όμως στην κοινή συνέντευξη τύπου, ένας από τους Χιλιανούς δημοσιογράφους διέπραξε το faux-pas. Μπουμπούνισε την ερώτηση αν ο Ομπάμα θα ήθελε να ζητήσει συγγνώμη για την “άλλη 11η Σεπτεμβρίου”, εκείνη του σωτήριου 1973. Όταν, δηλαδή, ο συνταγματάρχης Αουγκούστο Πινοτσέτ και τα παλικάρια του, εκτελώντας τις σχετικές εντολές από το Λευκό Οίκο, ανέτρεπαν το Σαλβαδόρ Αγιέντε και την κυβέρνηση της Λαϊκής Ενότητας, οδηγώντας τη χώρα “γρηγορότερα από κάθε άλλη χώρα της Νοτίου Αμερικής προς την πραγματική ελεύθερη αγορά”, όπως το είχε θέσει ο Τζωρτζ Μπους ο πρεσβύτερος, και παράλληλα “ακρωτηριάζοντας τα άρρωστα μέλη” της χιλιάνικης κοινωνίας, όπως π.χ. τον τραγουδοποιό και συνθέτη Βίκτορ Χάρα και καμμιά 500αριά συλληφθέντες στο Στάδιο του Σαντιάγο (για αρχή, την πρώτη ημέρα μετά την επιβολή της χούντας). Στα χρόνια που ακολούθησαν, δεκάδες χιλιάδες “κομμουνιστές και συμπαθούντες”, περιλαμβανομένης και κάποιας Μισέλ Μπατσελέτ, φοιτήτριας της ιατρικής, συνελήφθησαν και βασανίστηκαν άγρια, πολλοί μέχρι θανάτου (στην τελευταία κατηγορία περιλαμβάνονται το αγόρι και ο πατέρας της, όπως άλλωστε είχε σημειώσει αθώα ένας άνθρωπος που αντιμετωπίζει “με φρίκη” τα βασανιστήρια, ο πάνω απ’ όλα λαοφιλής Βρετανός πρωθυπουργός Γκόρντον Μπράουν).

Τι απάντησε ο Ομπάμα; Απέφυγε την ερώτηση χαριτωμένα, υπογραμμίζοντας, όπως και στην πρόσφατη σύνοδο του Οργανισμού των Κρατών της Αμερικής, ότι θα προτιμούσε

“να πάμε μπροστά, όχι να κοιτάμε πίσω”,

σύμφωνα με σχετικό τηλεγράφημα του Γαλλικού Πρακτορείου, ενώ δεν παρέλειψε να αναφέρει πως οι Ηνωμένες Πολιτείες “υπήρξαν μια τεράστια δύναμη που προώθησε το καλό” (η υπογράμμιση δική μου) μολονότι “υπήρξαν περίοδοι που κάναμε λάθη”.

Ούτε η Μπατσελέτ ούτε ο Ομπάμα βρήκαν κάτι να πουν για τη χήρα του Αγιέντε, Ορτένσια Μπούσι, η οποία εγκατέλειψε τον μάταιο τούτο κόσμο πριν μια εβδομάδα. Μπρος στο “καλό” τι είναι μερικές παλιές ιστορίες, άλλωστε;

Οι ευφημισμοί των πρακτορείων για το θέμα υπήρξαν πάντως, ομολογουμένως, ξεκαρδιστικοί.

Ανθρωπιστική βοήθεια.

Γκιγιέρμο Λετελιέρ, στρατηγός ε.α., και Βισέντε Ροδρίγες, πτέραρχος ε.α.: την Τρίτη που μας πέρασε, ανακοινώθηκε ότι καταδικάστηκαν σε ποινές τριών ετών για παράνομο εμπόριο όπλων με πελάτη την Κροατία — εν έτει 1991, όταν ο τραγικός Γιουγκοσλαβικός εμφύλιος βρισκόταν στο αποκορύφωμά του. Στην υπόθεση σκόνταψαν Ούγγροι τελωνειακοί, οι οποίοι ανακάλυψαν 11 τόνους εκτοξευτών ρουκετών και αυτομάτων όπλων που προορίζονταν για τους κροάτες κι είχαν περιγραφή “ανθρωπιστική βοήθεια για τη Σρι Λάνκα”. Την εποχή εκείνη βρισκόταν σε ισχύ το εμπάργκο όπλων του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών.

Άγνωστο παραμένει σε ποιο σημείο βρίσκονται οι έρευνες όσον αφορά την δολοφονία του τότε επικεφαλής του εργοστασίου κατασκευής όπλων των χιλιάνικων ενόπλων δυνάμεων, λίγο μετά την ανάκρισή του για την υπόθεση.

“Συνεργάσου ή πέθανε”.

Είναι αποκλειστικά και μόνο οι μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ που ορίζουν ποιοι ασθενείς μπορούν να περάσουν τα σύνορα με τη Λωρίδα της Γάζας για νοσηλεία σε νοσοκομεία της χώρας, ανάμεσα στους χιλιάδες που εξαρτώνται απόλυτα από ιατρική βοήθεια για να ζήσουν—αφού, χάρη στον ανελέητο αποκλεισμό που επιβάλλεται στο θύλακα, τα Παλαιστινιακά νοσοκομεία (όσα έμειναν όρθια από την μαζική αεροπορική και χερσαία επίθεση του Δεκεμβρίου) αδυνατούν να παράσχουν αξιοπρεπή περίθαλψη. Κατά την κυνική “λογική” τους, όσο πιο βαριά είναι οι ασθενείς, τόσο μεγαλύτερες είναι οι πιθανότητες να “σπάσουν”· οι ίδιοι, ή οι γονείς τους, αν πρόκειται για βρέφη.

[Πηγή, via].

Killer Kid.

Τουλάχιστον 542 είναι οι δολοφονίες που έχει επιβεβαιωθεί ότι διαπράχθηκαν από παιδιά κι εφήβους που δουλεύουν ως πληρωμένοι φονιάδες για λογαριασμό των καρτέλ των ναρκωτικών και των ακροδεξιών παραστρατιωτικών οργανώσεων στην Κολομβία τα τελευταία δυο χρόνια, σύμφωνα με άρθρο της κυριακάτικης έκδοσης της εφημερίδας El Tiempo. Οι λιλιπούτειοι εκτελεστές, όπως σημείωσε διαφωτιστικά το άρθρο, όχι μόνο είναι “πιο οικονομικοί”, αλλά και “εξ ίσου, αν όχι περισσότερο αποτελεσματικοί” σε σύγκριση με τους ενήλικες επαγγελματίες φονιάδες, αφού είναι πολύ πιο εύκολο να πλησιάσουν τα θύματά τους. Ένας από τους έφηβους που επιδόθηκαν στο άθλημα έλαβε 200 χιλιάδες πέσος, περίπου 68 και μισό ευρώ, για τον πρώτο του φόνο. Ήταν 13 ετών. Θύμα του ήταν ο πεθερός κάποιου.

Η διαβολεμένα ύπουλη πρακτική της χρησιμοποίησης παιδιών κι εφήβων για τον σκοπό αυτό ήταν μια καινοτομία, ποιου άλλου, του πάντοτε ευρηματικού στις μέρες του μακαρίτη Πάμπλο Εσκομπάρ. Όσο για την δήλωση του προέδρου Ουρίμπε —ο οποίος συνεχίζει να τα πηγαίνει τόσο θαυμάσια που αν βάλει υποψηφιότητα στις επόμενες εκλογές θεωρείται σχεδόν σίγουρο πως θα επανεκλεγεί—, με την οποία κάλεσε τις αρχές να καταδιώξουν τα “αφεντικά” των παιδιών δολοφόνων, μάλλον κακόγουστο αστείο αποτελεί παρά οτιδήποτε άλλο.

Ελπίδα.

Υπό τον πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα, μέχρι στιγμής, καταγράφεται αύξηση 23% των ιδιωτών “συμβασιούχων” στο Ιράκ και 29% στο Αφγανιστάν το δεύτερο τρίμηνο του 2009, γράφει ο δημοσιογράφος Τζέρεμυ Σκάχιλ.

Οι επίμονοι ανθρωπολόγοι.

Ομάδα ειδικών στην εγκληματολογική ανθρωπολογία κατάφερε [via], συγκρίνοντας τους σκελετούς 598 θυμάτων της χούντας στην Αργεντινή (1976-1983) με δείγματα αίματος 5.000 συγγενών “εξαφανισθέντων”, να αναγνωρίσει 42. Τα τελευταία 20 χρόνια, η ομάδα —είναι η ίδια που αναγνώρισε τη σορό κάποιου Ερνέστο Γκεβάρα, γνωστού και ως Τσε— έχει συμβάλει στην αναγνώριση των 300 από τα θύματα, που υπολογίζεται πως φθάνουν τα 30.000 και πλέον.

Ασφαλώς ο Χένρυ Κίσιντζερ “δεν είχε κανένα πρόβλημα” με το ζήτημα των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τη χούντα του Βιντέλα.