Ανθρωπισμός.

Το WFP κλείνει 12 κέντρα διανομής βοήθειας σε εκτοπισμένους στη Σομαλία, εν μέσω της κλιμάκωσης των εχθροπραξιών στον εμφύλιο που διαρκεί σχεδόν δυο δεκαετίες, του λιμού που προκαλεί η διετής ξηρασία και η αύξηση της τιμής των τροφίμων (και) στην περιφέρεια, λόγω “έλλειψης κεφαλαίων”. Η Ουάσινγκτον περιέκοψε το μεγαλύτερο μέρος της βοήθειας που παρείχε για τις ανθρωπιστικές επιχειρήσεις στην Αφρικανική χώρα, καθώς μεγάλο μέρος της ελέγχεται από τη Σεμπάμπ, ισλαμιστική οργάνωση που θεωρεί τρομοκρατική. Στελέχη της οργάνωσης UNICEF εκτιμούν ότι συνεπεία του γεγονότος τουλάχιστον 70.000 παιδιά θα λιμοκτονήσουν.

Σουρπρίζ!

Διακόπτουμε την κανονική ροή των διακοπών μας για μια έκτακτη είδηση: ο Μελ μας την έκανε—ενώ τον περιμέναμε στη Νέα Υόρκη μπήκε στην Ονδούρα και κατέφυγε στη Βραζιλιάνικη πρεσβεία στην Τεγκουσιγκάλπα, έχοντας εξασφαλίσει τη “στήριξη” της διεθνούς κοινότητας, περιλαμβανομένης της Ουάσινγκτον. Ήδη ο Μιτσελέτι και η χούντα του επέβαλαν απαγόρευση κυκλοφορίας, κι έκλεισαν τ’ αεροδρόμια, εν αναμονή του Χοσέ Μιγκέλ Ινσούλσα, του ΓΓ του OAS, που αναμένεται εντός ωρών στη χώρα. Προβλέπεται ο κακός χαμός: το κίνημα εναντίον του πραξικοπήματος ετοιμάζεται για μια γενικευμένη αναμέτρηση. Ας ελπίσουμε ότι δεν θα διαρκέσει και δεν θα αποδειχθεί πολύ αιματηρή.

Υστερόγραφο: καθότι είμαστε σε διακοπές (το ξανάπα αυτό;) για ενημέρωση στα ελληνικά σπεύσατε chez Χουανίτο.

Τι λέγαμε; Α, ναι.

Λοιπόν, εκτός συγκλονιστικού απροόπτου, τα ξαναλέμε περί τα τέλη Σεπτεμβρίου.

Τι Γιουσέιν Μπολτ και αηδίες.

Οι ψηφοφόροι του Χάμιντ Καρζάι μπαίνουν, ψηφίζουν και βγαίνουν από το εκλογικό τμήμα μέσα σ’ επτά δευτερόλεπτα, λέμε.

Διατίθενται στρατιωτικές βάσεις. Τιμές λογικές.

Η Εξοχώτης του ο Πρόεδρος Κουρμάνμπεκ Μπακίεφ θα αποσπούσε με άνεση τον τίτλο του έμπορα της χρονιάς, εάν υπήρχε σχετικός διεθνής διαγωνισμός για πολιτικούς.

Οι δρόμοι θα’ ναι αδειανοί, κι η πολιτεία του πιο ξένη.

Ιμπραχίμ Τζασάμ, φωτογράφος του Reuters. Πριν ακριβώς ένα χρόνο, Αμερικανοί στρατιώτες εισέβαλαν στο σπίτι του, κατέσχεσαν το σκληρό δίσκο του υπολογιστή του και τις φωτογραφικές του μηχανές, του πέρασαν χειροπέδες, του φόρεσαν κουκούλα και τον μετέφεραν σ’ ένα κελλί. Για ποιο πράγμα κατηγορείται; Για τίποτα. Όταν ακόμα κι αυτή η δοσιλογική Ιρακινή “δικαιοσύνη” ζήτησε την απελευθέρωσή του, ο στρατός των Ηνωμένων Πολιτειών απέρριψε με την δέουσα νεοαποικιακή περιφρόνηση το αίτημα. Όποιος έχει περάσει έστω και μισή ώρα στο στρατό (οποιοδήποτε στρατό) μπορεί κάλλιστα να φανταστεί το ύφος αηδίας του καραβανά που συνέταξε την απάντηση.